w pierwszej klasie szkoły podstawowej.

Tak było zdecydowanie bezpieczniej.

Szyderstwo ma większy zasięg niż dwa metry.

Maskę też noszę przez większość życia

i niechętnie zakładam prawdziwą twarz.

Wielu z tych, których kochałem

ma dzisiaj cenę znicza i butelki wspomnień.

Strach przez lata przyszywali mi do ciała

jak prześcieradło do piżamy w zieloną noc.

Tak więc dla mnie nic nowego

ten rok pandemii.

Może tylko trochę brakuje mi

pustej plaży po sezonie i przenikliwego wiatru

wiejącego krzykliwie od morza.

Na szczęście nie zakazano podróży kosmicznych

i spokojnie mogę przemierzać odległe galaktyki.

I badać nieznane obce cywilizacje.

Nie czuję się zagubiony. Wręcz przeciwnie.

Zagubiony będę znowu, kiedy to się skończy.