Nic nowego.
Dystans społeczny zacząłem zachowywać w pierwszej klasie szkoły podstawowej. Tak było zdecydowanie bezpieczniej. Szyderstwo ma większy zasięg niż dwa metry. Maskę też noszę przez większość życia i niechętnie zakładam prawdziwą twarz. Wielu z tych, których kochałem ma dzisiaj cenę znicza i butelki wspomnień. Strach przez lata przyszywali mi do ciała jak prześcieradło do piżamy w zieloną noc. Tak więc dla mnie nic nowego ten rok pandemii. Może tylko trochę brakuje mi pustej plaży po sezonie i przenikliwego wiatru wiejącego krzykliwie…