Pomimo wszystko lubi\u0119 Luty. I nawet nie przeszkadza mi to \u017ce wiatr wywia\u0142 ostatnie resztki \u015bniegu. Na polach stadka saren zbite w gromady obserwuj\u0105 czujnie okolice i przeklinaj\u0105 na czym \u015bwiat stoi Wiatr, wiatr i jeszcze raz wiatr. Wszystko sta\u0142o si\u0119 jednym wielkim szalonym podmuchem. Na niebie wy\u015bcig. Ciemne chmury gnaj\u0105 jak szalone. Zimno. W takich chwilach mam w sercu jedno wielkie dzi\u0119kczynienie za ciep\u0142y k\u0105t. Za kubek z malinow\u0105 herbat\u0105, za drewno trzaskaj\u0105ce tanecznie w \u017celiwnej kozie, za dzia\u0142aj\u0105c\u0105 klawiatur\u0119 laptopa i za stert\u0119 ksi\u0105\u017cek czekaj\u0105cych cierpliwie na przeczytanie. Teraz si\u0119 najlepiej pisze. Teraz w p\u00f3\u0142mroku \u015bwiec litery uk\u0142adaj\u0105 si\u0119 w zdania zupe\u0142nie inaczej ni\u017c zwykle. Przypominaj\u0105 rysunki na \u015bcianach jaski\u0144 i tajemnicze w\u0119z\u0142y bez ko\u0144ca oplataj\u0105ce Ksi\u0119g\u0119 z Kells. Lubi\u0119 pisa\u0107 zim\u0105.<\/p>\n
– Mam ci\u0119! Mam ci\u0119 ! – Mi\u015bka popiskuje przez sen \u2013 pewnie znowu poluje, jej ma\u0142e \u0142apki biegn\u0105 w powietrzu a \u0142aciate uszy kundla stercz\u0105 czujnie.<\/p>\n
Sikorka buja si\u0119 rado\u015bnie na kawa\u0142ku s\u0142oniny i wrzaskliwie nawo\u0142uje kole\u017canki. Na p\u0142ocie siedzi kot. Jest tak objedzony \u017carciem podkradanym z misek, \u017ce z nieukrywanym obrzydzeniem przypatruje si\u0119 ptakom i s\u0142oninie. Przez chwile siedzi napuszony jak wielka ruda kula. Po chwili wstaje i spokojnie kroczy po szczeblach p\u0142otu, zupe\u0142nie oboj\u0119tny na paniczn\u0105 ucieczk\u0119 w trzepocie skrzyde\u0142. W oddali szumi las. Nagie ga\u0142\u0119zie pochylaj\u0105 si\u0119 w tanecznych pok\u0142onach na prawo i lewo \u015bwierki zrzucaj\u0105 bia\u0142e sypkie p\u0142aszcze. Wiatr gra. Zastanawiam si\u0119 co robi lis spotkany wczoraj wieczorem. Czy schowa\u0142 si\u0119 gdzie\u015b w ciep\u0142ym miejscu, czy brnie poprzez polan\u0119 szukaj\u0105c obiadu. M\u00f3wi\u0142 \u017ce coraz trudniej o kawa\u0142 dobrego mi\u0119sa. Ale on tak zawsze. Patrz\u0119 w ogie\u0144 i zastanawiam si\u0119 co u przyjaci\u00f3\u0142 w puszczy. Czy \u015bpi\u0105, czy przetrwali mrozy, czy g\u0142oduj\u0105, co robi\u0105? Bo tu przy \u017celiwnym cieple spod pi\u00f3ra uciekaj\u0105 na kartki papieru, kolejne rozdzia\u0142y opowie\u015bci o szcz\u0119\u015bliwych dniach, ostatnich ludzi lasu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Pomimo wszystko lubi\u0119 Luty. I nawet nie przeszkadza mi to \u017ce wiatr wywia\u0142 ostatnie resztki \u015bniegu. Na polach stadka saren zbite w gromady obserwuj\u0105 czujnie okolice i przeklinaj\u0105 na czym \u015bwiat stoi Wiatr, wiatr i jeszcze raz wiatr. Wszystko sta\u0142o si\u0119 jednym wielkim szalonym podmuchem. Na niebie wy\u015bcig. Ciemne chmury gnaj\u0105 jak szalone. Zimno. W takich chwilach mam w sercu jedno wielkie dzi\u0119kczynienie za ciep\u0142y k\u0105t. Za kubek z malinow\u0105 herbat\u0105, za drewno trzaskaj\u0105ce tanecznie w \u017celiwnej kozie, za dzia\u0142aj\u0105c\u0105…<\/p>\n